Column - Decemberblues!

- december 2010 - Ik weet niet wanneer het is begonnen! Waarschijnlijk toen mijn broers en ik - volgens mijn vader waren we toen al "opgeschoten rotjong" - quasi nonchalant langs elkaar, naar de intocht van Sinterklaas zaten te kijken. Stoer vroegen we ons dan af of "dieje schijnheilige Batman nog iets onder die jurk aanhad". Maar 's avonds stonden er wel drie gewortelde "opgeschoten schoenen" bij de verwarming, want een schoorsteen hadden wij niet meer. Dat we de volgende dag altijd wortelstamp aten, viel ons eigenlijk pas veel later op. Maar nogmaals, ik denk dat het daar ergens is begonnen, … de 'decemberblues'.

Na vijf december komen al de eerste signalen. Het begint met een aantal geplande dingen door te schuiven naar het nieuwe jaar, want "dat heeft in december toch geen zin meer". Waarom dat geen zin meer heeft, is mij nog steeds een raadsel, maar het is zo. Ik weet niet of het alleen bij mij zo gaat, maar het uitzoeken van een kerstboom is altijd weer het hoogtepunt. Zwaar gehandschoend duik ik die enorme berg bomen in, op zoek naar de juiste lengte, de juiste dikte, de juiste naald en de juiste tak-bezetting. Mijn vrouw staat erbij als een ervaren boswachter, alsof ze elke boom in deze berg kent, maar niet meer precies weet waar 'die van ons' ligt. De onvermijdelijke, repeterende kreet "Pak nog eens andere"!! doet me inmiddels al lang niks meer, ik heb me erop ingesteld! De chef van de afdeling naaldbomen van het tuincentrum herkent mij meteen en vraagt of ik alstublieft niet weer alle bomen wil verplaatsen. Die zijn daar bewust neergelegd, voegt hij er onnodig aan toe. Als ik hierbij vertel dat mijn plafond twee meter zestig is, hoef ik niet meer uit te leggen waarom ik een stationcar rijd. Ja, … en dan moet hij thuis nog in de standaard. De keren dat hij hierin paste, zonder weergaloos zagen, schaven en knippen, zijn te tellen op de hand van een slordige timmerman. Je bent hierna nog bijna drie weken in de weer om kerstmis een beetje gezellig te maken, waarbij die twee lamme dagen al vretend voorbij vliegen. De hond is de enige die me dan de deur nog uitkrijgt. En dan de week tussen kerst en nieuw. Al jaren vraag ik me af wat daar eigenlijk gebeurt, maar voor mijn gevoel is het bij lange niet de week die het in werkelijkheid gewoon is! 30 December is het dan. Traditioneel gaan mijn broer en ik dan oliebollen en appelflappen bakken, voor hééééél veel mensen! Door het slappe geouwehoer vooraf beginnen we steevast nooit voor tienen, 's avonds welteverstaan! Maar we staan er niet alleen voor. We worden gesteund door de top 2000, de familie Swinkels en een flinke fles Jägermeister. Daarbij hebben wij alletwee een rare tic; die fles moet leeg, want da's volgend jaar toch niet meer goed!! En wie van ons tweeën op oudejaarsavond het eerste pilske durft te pakken, heeft gewonnen! We zijn er nu bijna! Nieuwjaarsdag wordt een herhaling van oudejaarsavond, alleen duurt deze nog wat langer. En op het moment dat ik denk dat we het eindelijk allemaal gehad hebben, staat de eerste werkdag weer voor de deur. Gezellig hè! Maar tijdens al die decemberdagen speelt het afgelopen jaar door mijn hoofd. Wat er van mijn voornemens is waargemaakt, wat ik verkeerd heb gedaan en wat eventueel beter kan. Het belangrijkste van mijn decemberblues komt nu. Op 1 januari gelden gemiste kansen niet meer en voel ik meer dan ooit dat je "altijd en met alles opnieuw kunt beginnen"! Ik zou het voor geen goud willen missen!

Home

(Niet meer) kijken naar 'Studio AJAX'

- november - Lees verder

GOOGLE - Zoeken of vinden?

- juni 2010 - Lees verder

Wanneer PSV weer kampioen wordt?

- maart 2010 - Lees verder

Ik zie … ik zie … wat iedereen kan zien!

- Week 1 januari 2010 - Lees verder